‘Vandaag recycleren we al 97 procent van een autowrak’

De circulaire economie kan economisch rendabel zijn, en dat bewijst Belgian Scrap Terminal elke dag opnieuw. Al vier generaties lang verwerkt het familiebedrijf metaalschroot tot nieuwe grondstoffen, die wereldwijd in nieuwe producten worden omgezet.

Nergens wordt het begrip circulaire economie zo tastbaar als op de BST-site midden in de Antwerpse Waaslandhaven. Tegen een achtergrond van gigantische schroothopen, roestige autowrakken en reusachtige grijpkranen rijden vrachtwagens met metaalschroot af en aan. Even verderop liggen mooie pakjes geperst staal te wachten op verscheping, als verse grondstof voor staalfabrieken in alle uithoeken van de wereld.

‘Toen ik studeerde, werd ons familiebedrijf steevast in de hoek van de vieze schroothandelaars geplaatst’, glimlacht Caroline Craenhals, vierde generatie in dit familiebedrijf. ‘Vandaag is de perceptie totaal veranderd: dit is een groene groeibusiness, en wij worden beschouwd als een essentiële hoeksteen in de circulaire economie.’

Dat frisse groene imago heeft uiteraard veel te maken met de sterk toegenomen belangstelling voor recyclage en circulaire economische modellen. Maar BST deed zelf de voorbije jaren ook een aardige duit in het zakje. ‘Wij verwerken hier uitsluitend ferro- en non-ferrometalen. Twintig jaar geleden konden we van die afvalstromen zowat 75 procent recycleren en opnieuw in de economische kringloop brengen’, geeft directielid Vincent Quidousse aan.

Vroeger waren wij ‘vieze schroothandelaars’, nu een essentiële hoeksteen van de circulaire economie.

Caroline Craenhals, BST

‘Vandaag is dat percentage opgelopen tot meer dan 90 procent, voor afgedankte auto’s is dat zelfs al 97 procent. Dat is grotendeels te danken aan onze zware investeringen in steeds betere en meer verfijnde technologie. De slagzin van dit bedrijf is niet voor niets the art of recycling.’

‘Mijn overgrootvader heeft dit bedrijf negentig jaar geleden uit de grond gestampt. En eigenlijk stond het circulaire denken toen al centraal in zijn aanpak’, blikt Caroline Craenhals terug. ‘Hij haalde afgedankte spullen op met paard en kar, om die te recycleren en opnieuw te gebruiken. Vandaag is dit een grote industriële business geworden en heeft iedereen de mond vol van ecodesign. Maar nogal wat mensen lijken te vergeten dat wij hier ook nu nog producten binnenkrijgen die al 15 of 20 jaar meedraaiden.

Die afgeleefde wasmachines, fietswrakken of oude auto’s zijn doorgaans nog niet ontworpen met het oog op een tweede leven of op een volledige recyclage. Dan is het onze taak om, met behulp van de allermodernste technologie, ook die producten zo volledig mogelijk te ontmantelen en de grondstoffen opnieuw bruikbaar te maken. Wij staan aan het begin van de keten, maar moeten vandaag dus bijzonder zwaar investeren in R&D om ook de rest van die keten mogelijk te maken.’

Maalmachine

Het metaalschroot dat bij BST in Kallo wordt binnengereden  jaarlijks zowat 1,5 miljoen ton, van bedrijven en van particulieren – komt in de metaalschaar, in de pers of in de maalmachine terecht. Die maalmachines, die vooral bij minder homogene schrootstromen worden ingezet, scheiden automatisch de grondstoffen en afvalstoffen van elkaar. De metalen worden verwerkt tot vuistgrote brokken, die opnieuw gesmolten worden in de hoogoven en electro-oven.

In vergelijking met twintig jaar geleden is daarbij heel veel veranderd’, geeft Caroline Craenhals aan. ‘Een autowrak werd toen tot een pakketje verwerkt of volledig vermalen, alles erop en eraan. Vandaag kunnen we eerst alle gevaarlijke stoffen of kunststoffen uit de wagen scheiden en die afzonderlijk verwerken. De circulaire aanpak grijpt vandaag dus veel dieper in dat hele proces, waardoor we 97 procent van zo’n autowrak kunnen recycleren.’

‘Bij heel wat schrootafval halen we zelfs al de volledige 100 procent, en gaat dus alles opnieuw naar de staalindustrie om tot nieuwe producten verwerkt te worden. Vooral bepaalde complexe kunststoffen zijn vandaag nog niet volledig recycleerbaar. Dus zijn we constant op zoek naar nog betere technologie om ook daar de kringloop volledig te kunnen sluiten.’

Afrika

Tot de klanten van BST behoren uiteraard de wereldwijde staalindustrie, maar net zo goed de cementindustrie of plastiekverwerkers. ‘Minstens de helft van de afgedankte auto’s in ons land belandt niet hier, maar wordt op de boot naar Afrika gezet. Dat blijft de grootste doorn in ons oog’, stelt Vincent Quidousse.

‘Soms krijgen die auto’s daar nog een tweede leven, maar net zo vaak belanden ze daar omdat dit een bijzonder lucratieve business blijft. Dat kun je een groot lek in het hele circulaire verhaal noemen. Om dat succesvol en doeltreffend aan te pakken, is een Europese aanpak vereist.’

BST zit helemaal aan het begin van de keten die op termijn tot een volledig circulaire economische kringloop moet uitgroeien, en zet daar vandaag ook al bijzonder indrukwekkende prestaties neer. Zien zij zelf nog groeimarge in hun circulaire model? ‘Ik geloof daar rotsvast in’, zegt Caroline Craenhals. ‘Die laatste procentjes zijn traditioneel de lastigste. Maar dat is natuurlijk ook de uitdaging in onze business.’

12/03/2018